35 lat akcji doktora Plinio Corrêa de Oliveira i organizacji TFP na rzecz niepodległości Litwy

Ważny, a nawet decydujący krok w upadku sowieckiego kolosa został podjęty przez litewski parlament 11 marca 1990 roku, ogłaszając niepodległość swojego kraju od moskiewskich tyranów.

Jeden z trzech krajów bałtyckich stojących w obliczu rosyjskiego niedźwiedzia, maleńka Litwa bezskutecznie szukała wsparcia w krajach zachodnich. W Stanach Zjednoczonych, Francji i innych krajach jej przedstawiciele nie otrzymali żadnego wsparcia dla swojej deklaracji niepodległości. Zamiast tego otrzymali defetystyczne rady, próbując znaleźć kompromisowe rozwiązanie z Moskwą.

Deklaracji niepodległości Litwy groziło, że stanie się daremnym aktem, który może wpędzić kraj w ogromne upokorzenie, które tylko przyczyni się do pogrzebania tęsknoty narodu za wolnością na kolejne dziesięciolecia.

W tej ponurej panoramie pełnej obaw o Litwę, z inicjatywy Plinio Corrêa de Oliveira, pod koniec maja 1990 r. brazylijska organizacja TFP wyszła na ulice, aby zbierać podpisy popierające niepodległość Litwy. Wkrótce dołączyły do niej inne organizacje TFP z pięciu kontynentów. W nieco ponad cztery miesiące, TFP w 20 krajach zebrała największą ważną petycję w historii, liczącą wówczas 5 218 520 podpisów.

ZRZUTKA: SPRZECIW DLA PROPAGANDY LGBTQ+ NA LITWIE!

Kampania TFP, szeroko relacjonowana przez międzynarodowe media, dodała litewskim patriotom otuchy i nadziei. Zobaczyli, że na całym świecie są ludzie - praktycznie dwukrotnie liczniejsi niż ludność Litwy - którzy wyciągają do nich pomocną dłoń ze słowem zachęty. To moralne wsparcie, które TFP dały Litwie, było decydujące dla Litwinów, aby nie dać się zwieść sugestiom kompromisu płynącym z całego Zachodu.

Delegacja TFP przed katedrą św. Bazylego na Placu Czerwonym w Moskwie (6 grudnia 1990 r.), po dostarczeniu 5,2 miliona podpisów do biura Gorbaczowa wraz z listem wyjaśniającym kampanię na rzecz niepodległości Litwy.

Po dostarczeniu mikrofilmów wszystkich podpisów na Kreml na początku grudnia 1990 r., delegacja składająca się z członków różnych TFP z obu Ameryk i Europy udała się do stolicy Litwy, Wilna, gdzie została entuzjastycznie przyjęta na dworcu kolejowym.

Delegacja TFP składająca się z przedstawicieli różnych narodów pod przewodnictwem dr Caio Xaviera da Silveira odwiedziła Litwę, dostarczając 5,2 miliona podpisów prezydentowi Vytautasowi Landsbergisowi (widzianemu tutaj z oficjalnym rękopisem listu skierowanego do niego). Certyfikat rekordu świata dla największej ważnej petycji zawierającej 5 218 520 podpisów skoordynowanej przez Tradition Family Property latem 1990 r. w celu wsparcia niepodległości Litwy od ZSRR. Lista znajduje się na stronie 180 wydania Księgi Rekordów Guinnessa z 1993 roku.

Delegacja TFP odwiedziła parlament, gdzie spotkała się z prezydentem Vytautasem Landsbergisem i członkami parlamentu. Złożyli również wizytę wysokim rangą władzom kościelnym, w tym kardynałowi arcybiskupowi Kowna, Najprzewielebniejszemu Vincentasowi Sladkeviciusowi.

Przy tej okazji zarówno kardynał Sladkevicius, jak i głowa państwa Landsbergis poprosili członków TFP, aby nie zapominali o ich kraju. Kardynał posunął się nawet do wyrażenia pragnienia założenia TFP na Litwie.

„Łańcuch Bałtycki": wydarzenie, które miało miejsce 23 sierpnia 1989 r. w trzech krajach bałtyckich (Litwie, Estonii i Łotwie) - wówczas jeszcze Socjalistycznych Republikach Radzieckich - kiedy około dwóch milionów ludzi połączyło ręce, aby utworzyć ludzki łańcuch o długości ponad 600 km, przecinający trzy republiki bałtyckie i przechodzący przez trzy stolice (odpowiednio Wilno, Tallin i Rygę). Ta wyjątkowa demonstracja została zorganizowana w celu zwrócenia uwagi światowej opinii publicznej na wspólny los, jaki spotkał te trzy republiki. W rzeczywistości jej data zbiegła się z pięćdziesiątą rocznicą podpisania tajnego porozumienia znanego jako pakt Ribbentrop-Mołotow, na mocy którego Związek Radziecki i nazistowskie Niemcy podzieliły Europę Wschodnią na strefy wpływów, co doprowadziło do okupacji tych trzech państw przez Sowietów. Władcy sowieccy przyznali się do istnienia tego paktu dopiero na tydzień przed Łańcuchem Bałtyckim. Protest miał charakter pokojowy.

Spełniając tę prośbę, od 1993 r. TFP wysyła delegację na Litwę co roku w ostatnim tygodniu sierpnia i pierwszym tygodniu września, podtrzymując dawną przyjaźń i docierając do nowych pokoleń Litwinów, którzy urodzili się już pod skrzydłami wolności.

Procesja w 2022 r. do Siluvy, miejsca objawienia Matki Bożej w 1608 r. i głównego sanktuarium maryjnego w kraju.

Oryginalne materiały wideo: delegacja TFP spotyka się z kierownictwem Republiki Litewskiej oraz w parafiach z księżmi i katolikami litewskimi:

https://youtu.be/qGWpd7htVjA

https://youtu.be/P_YfM6gI520

https://youtu.be/8o8soNfjmng

https://youtu.be/rxuyjpLe3cs

https://youtu.be/OiSq9Xn5iRw

Wywiad w "Marijos Radijas" z delegacją TFP w 2019 roku:

https://youtu.be/yYiCpeWHCdw

Artykuł z: TFP STUDENT ACTION