Francuskie szpitale katolickie odmawiają udziału w eutanazji: „Łagodzimy ból, ale nie zabijamy”

We Francji dojrzewa opór wobec kultury śmierci. 150 dyrektorów chrześcijańskich szpitali i placówek opieki zdrowotnej publicznie oświadczyło, że odmówi udziału we wdrażaniu ustawy legalizującej eutanazję i samobójstwo wspomagane. Swoje stanowisko przedstawili w otwartym liście do władz kraju, opublikowanym w dzienniku „La Croix”, stając się wyrazistym przykładem, jak wiara i zdrowy rozsądek mogą przeciwstawić się presji ideologicznej.

Tysiącletnia tradycja przeciw ustawie o śmierci

Autorzy listu podkreślają, że ich placówki są spadkobiercami tysiącletniej chrześcijańskiej tradycji opieki nad chorymi. Wyraźnie odróżniają łagodzenie cierpienia od zabijania: „Chcemy łagodzić ból, ale nie pomagać w zabijaniu”. Według nich nowa ustawa stanowi realne zagrożenie, że ich placówki zostaną zmuszone do przeprowadzania procedur sprzecznych z ich chrześcijańską misją, dlatego jednogłośnie ogłosili obywatelskie nieposłuszeństwo.

Sygnatariusze listu ostrzegają przed „przemocą wobec sumienia” i „moralnym cierpieniem”, jakie odczuliby pracownicy, gdyby byli zmuszani do udziału w działaniach sprzecznych z wartościami ich placówek. Zwracają również uwagę na niebezpieczeństwo, że ustawa może sugerować najbardziej bezbronnym członkom społeczeństwa, iż są ciężarem dla bliskich i że ich śmierć byłaby „pożyteczna”.

Opieka paliatywna – jedyna odpowiedź

Autorzy listu przypominają, że przez całą swoją działalność spotykali się z najtrudniejszymi przypadkami, ale zawsze wybierali opiekę paliatywną, a nie odbieranie życia pacjentowi. Ich placówki, jak twierdzą, służą seniorom, osobom przewlekle chorym i niepełnosprawnym, a ich celem jest nie tylko zmniejszenie fizycznego bólu, ale także pomoc człowiekowi w zachowaniu godności i sensu życia aż do naturalnej śmierci. Od władz proszą o „więcej zasobów, więcej wolności i więcej uznania”, aby mogli kontynuować swoją misję.

Solidarność, wsparcie, opieka paliatywna i stały postęp medycyny zawsze będą naszą odpowiedzią.

Ostrzeżenia przed nadużyciami

Ustawa, ostatecznie przyjęta 15 lipca, została już zaskarżona do Rady Konstytucyjnej, ale wszystko wskazuje na to, że Francja pójdzie drogą Belgii i Holandii. Ostrzega się, że tak zwana „wolność śmierci” może szybko przekształcić się w „prawo do zabijania”. Doświadczenia innych krajów pokazują, że takie ustawy prowadzą do nadużyć, relatywizacji wartości ludzkiego życia i stopniowego rozszerzania zakresu stosowania, zwłaszcza kosztem osób przewlekle chorych i z niepełnosprawnością intelektualną.

Dyrektor Europejskiego Centrum Prawa i Sprawiedliwości (ECLJ) dr Grégor Puppinck nazwał projekt ustawy „prawdziwą autostradą do zabijania”. Zwrócił uwagę, że procedura może zostać przeprowadzona szybciej niż w trzy dni, na podstawie decyzji jednego lekarza, bez obowiązku informowania rodziny, a wniosek może być złożony ustnie, bez świadków. ECLJ dąży do ochrony placówek, w których eutanazja nie będzie przeprowadzana, oraz do obrony prawa instytucji religijnych do odmowy jej przeprowadzania. Organizacja przedstawiła Radzie Konstytucyjnej opinie prawne podpisane przez 37 znanych ekspertów, w tym czterech byłych sędziów Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, byłych komisarzy europejskich i profesorów uniwersyteckich.

Walka o wolność sumienia

Ten opór szpitali katolickich jest ważnym sygnałem, że we Francji wciąż istnieją siły gotowe bronić niezmiennych zasad. Ich obywatelskie nieposłuszeństwo to nie bunt, lecz wierność prawu Bożemu i ludzkiej naturze. Jeśli Rada Konstytucyjna nie zapewni wolności instytucjom religijnym, ECLJ zapowiada zwrócenie się do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Ta walka o wolność sumienia i ochronę życia jest przykładem dla całej Europy, dowodząc, że wartości chrześcijańskie nie są przestarzałe, lecz stanowią jedyną prawdziwą podstawę ludzkiego społeczeństwa.

Źródło: Vigilare.info — https://vigilare.info